Hemiplejik serebral palsili çocuklarda görsel biofeedback yöntemi ile uygulanan egzersiz programı ile ev egzersiz programının el fonksiyonları üzerine etkisi: Randomize kontrollü çalışma
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SARA ASGHARI KALEIBAR
Danışman: AYŞE RESA AYDIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmanın amacı hemiplejik serebral palsili çocuklarda uygulanan görsel biofeedback yöntemi (sanal gerçeklik) ile uygulanan egzersizlerin etkilenen üst ekstremitenin fonksiyonları ve becerileri, eklem hareket açıklığı, kas tonusu ve kavrama gücü üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Yöntem: Prospektif, tek-kör randomize ve kontrollü olarak planlanan çalışmamıza 34 hemiplejik serebral palsili çocuk dahil edilerek sanal gerçeklik grubu (n=17) ve kontrol grubu (n=17) olarak iki gruba randomize edildi. Sanal gerçeklik grubundaki hastalara sekiz hafta boyunca, haftada üç kez, 40-45 dakika süreyle gözetim altında sanal gerçeklik ortamında el egzersizleri uygulandı. Her iki gruptaki hastalara üst ekstremiteye yönelik ev egzersiz programı verildi. Primer sonuç değerlendirme aracı olarak üst ekstremite fonksiyonları için Assisting Hand Assessment (AHA) yöntemi kullanıldı (bu değerlendirmeyi yapan araştırmacı çalışma gruplarına karşı kör idi). Sekonder sonuç ölçümlerinde, eklem hareket açıklığı gonyometre ile spastisite Modifiye Ashworth ve Tardieu skalalar ile, el ve parmak kavrama güçleri sırası ile dinamometre ve pinçmetre ile, el becerileri Manual Ability Classification System (MACS) ile ve günlük yaşam aktiviteleri ABILHAND-Kids ile ölçüldü. Çalışmanın başlangıcında, uygulanan tedaviden hemen sonra ve tedaviden üç ay sonra takip değerlendirmeleri gerçekleştirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 8,3 ± 1,8 yıl idi. Başlangıç değerlendirmesinde iki grup demografik ve klinik parametreler açısından homojen bulundu. Kontrol grubuna göre sanal gerçeklik grubunda aktif önkol pronasyonu ve pasif el bileği fleksiyonunda anlamlı artış tespit edildi (p 0,05). Her ne kadar her iki grupta AHA ve ABILHAND-Kids puanlarında ve parmak kavrama gücünde anlamlı artış saptansa da (p 0,05). Bunların aksine, hem sanal gerçeklik hem de kontrol grubunda Modifiye Ashworth ve Tardieu skalaları ile değerlendirilen spastisitede anlamlı bir değişiklik bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Çalışmamızda elde edilen bulgulara dayanarak, hemiplejik serebral palsili çocuklarda uyguladığımız sanal gerçeklik tedavisi aktif önkol pronasyon ve pasif el bileği fleksiyon açılarının artışında etkili olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda araştırmamızın sonuçlarına dayanarak, kontrol grubu ile kıyaslandığında anlamlı fark tespit edilmemesine rağmen sanal gerçeklik tedavisinin, uyguladığımız grupta üst ekstremite fonksiyonları ve becerilerinde, el ve parmak kavrama güçlerinde ve günlük yaşam aktivitelerinde anlamlı gelişmeler sağladığını söylemek mümkündür. Son olarak uygulanan tedavinin üst ekstremite spastisitesi üzerine anlamlı etkisinin olmadığı saptandı.