Post-medya çağının iletişimsel koşullarını kavramak: Bir ortakyaşar olarak medya
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Fakültesi Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HALİL GEDİZ
Danışman: Enver Özgür Gönenç
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Disiplinlerarası bir yaklaşımla yürütülecek olan bu çalışma, siyasetin, ekonominin, hukukun, sanatın, sporun ve çok sayıda beşerî yaklaşımın medya merkezinde yeniden örgütlendiği ve giderek medyanın kendisi haline geldiği bir post-medya çağında, medyanın ulaştığı yeni uzama yakından tanıklık etmeyi ve onu simbiyotik ilişkilerin mutlak bir bileşeni haline getiren etkenleri incelemeyi amaçlamaktadır. Félix Guattari tarafından 1990'da bir gelecek vizyonunu ifade etmek için önerilen "post-medya" terimi, kitlesel medyanın konvansiyonel akışının sona erdiğinin ve temelde yeni bir medya çağının doğuşunun habercisiydi. Bu teori, iletişim ve bilgi teknolojilerinin egemenliği arttıkça yeni söylemlerin ve etkileşim biçimlerinin ortaya çıkacağını, veri kümelerinin ağlar aracılığıyla birbirine bağlanacağını ve sayısız yaratıcı dünyaya kapı aralanabileceğini öngörüyordu. Bu bağlamda, öngörülerinde önemli ölçüde isabetli olan kavramın asıl vurgusu, geçmişin aşılması değil, daha ziyade onun muhafaza edilerek hem geriyi hem de ileriyi gözeten bir perspektif aracılığıyla günümüzün sosyal ve teknolojik ilişki biçimlerinde yeniden yapılandırılmasıdır. Böylelikle, çalışmada, post-medyatik ortamın gerektirdiği biçimde medyanın her yerde ve her şeyde oluşu ve her disipline kolayca eklemlenerek karşılıklı bağımlılık oluşturması üzerinden bir söylem geliştirilerek, medya, iki veya daha fazla farklı tür canlının arasındaki yakın ekolojik ilişki olarak açıklanan biyoloji kökenli "ortakyaşam" (simbiyoz) terimi bağlamında ele alınmıştır. Buradan ilhamla, medyanın günümüzde aktif bir "ortakyaşar" (simbiyont) olarak hareket ettiği hipotezinden yola çıkılarak, kurduğu derin simbiyozlar ve parçası olduğu kesişim kümeleri daha derinlikli olarak incelenecek ve modellenecektir. Bu, aynı zamanda, yeni iletişimsel koşullarda medyanın kendisini de özsel ve ilineksel olarak kavramaya çalışmak anlamına gelmektedir.