Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Fakültesi Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: UMUT YİĞİT
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Nurdoğan Rigel
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tez tüketim kültürü kavramsallaştırmasına sosyolojik bir odaklanma aracılığıyla çöplerden tüketim kültürü analizi yapma girişimini içermektedir. Tüketim kültürünün sosyolojisini anlamlandırmak üzere, üretim biçimlerinin dönüşüm süreci, tüketim ve tüketim kültürü kavramlarının tarihsel ve teorik kökenleri sorgulanmıştır. Ayrıca Osmanlı'dan başlayarak tüketim kültürünün Türkiye'de nasıl yayıldığı sorusuna cevap aranmış ve devamında yaşam biçimleri ve tüketimin kent uzamındaki etkileri ilk bölümde dikkat çekilen gösterge değeri ve modern tüketim kavramları üzerinden tartışılmıştır. Pierre Bourdieu'nün alan, habitus ve simgesel sermaye kavramları ışığında adresin simgesel sermayeye dönüştüğü fikri benimsenmiştir. İkinci bölümün ardından araştırma evreni olarak seçilen Beşiktaş'ın simgesel sermaye birikimini sağlayan unsurlar tarihsel, ekonomik ve kültürel ayrımlar vesilesiyle tartışılmış Beşiktaş'ın simgesel sermaye mekânı olduğu düşüncesi en son 2015 yılında yapılan "İstanbul'da Yaşam Kalitesi Araştırması"na dayandırılmıştır. Çalışmanın son bölümünde yönteme katkı olarak henüz Türkçe literatüre girmemiş olan ve çöplerin analizine metodolojik açıdan önemli katkı sunduğu düşünülen garboloji/çöp arkeolojisi yöntemine değinilmiştir. Beşiktaş'ın Türkali mahallesinde yapılan çöp analiziyle bölgede yaşayanların Bourdieu'nün belirttiği "normların yerini stratejilerin aldığı" düşüncesine uygun sonuçlar elde edilmiştir. Özellikle bölgenin yüksek eğitim seviyesinin etkisiyle gelişen simgesel sermaye birikiminin Beşiktaş'ta yaşayanların toplumsal hayatta farklılaşma eğilimlerine hizmet ettiği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Tüketim Kültürü, Simgesel Sermaye, Çöp Analizi, Yaşam Biçimleri, Garboloji, Çöp Arkeolojisi, Pierre Bourdieu