Genel Anestezi Uygulamalarının Peroperatif Isı Dağılımına Etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 1997
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Ümit Utkusavaş
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Kamil Mehmet TUĞRUL
Özet:ÖZET AMAÇ: Halotan, enfluran ve izofluran olmak üzere farklı inhalasyon anesteziklerinin, günlük anestezi pratiğimizde mevcut koşullar altındaki peroperatif ısı dağılımı üzerine olan etkilerinin saptanması amaçlanmıştır. METOD: Çalışmamız, İstanbul Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği ameliyathanesinde, 26 - 28 °C derecelik ortam ısısında gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya genel anestezi altında, malinite göstermeyen, alt batında sınırlı jinekolojik operasyon geçiren, ASA I -II grubu 66 kadın hasta dahil edilmiştir. Isı probları vücut üzerinde 8 bölgeye yerleştirilmiştir. Ti : Distal özofagus ısısı, T2 : Ön kol iç yüz radiyal arter trasesi üzerinde 1/3 orta bölgenin cilt ısısı, T 3 : Aksilla - kol birleşim bölgesi cilt ısısı, T4 : 6. kot ile midaksiller hattın kesişiminde toraks cilt ısısı, T 5 : Asetabuler eklem hizasında gluteal cilt ısısı, Tg : Uyluk lateral yüz 1/3 ortasında cilt ısısı, T7 : Baldır lateral yüz 1/3 ortasında cilt ısısı, T s : El orta parmağı pulpası cilt ısısı Anestezi idamesinde % 40 02 ve % 60 N2O ve inhalasyon anesteziği olarak randomize 22 hastaya halothan % 0. 7-1.0, 22 hastaya enfluran % 0.8-1.0 ve 22 hastaya izofluran % 1.0-1.2 kullanılmıştır. Isı problarından yapılan ölçümler, indüksiyon öncesi (premedikasyondan 10 dakika sonra), indüksiyon sonrası (entübasyon sonrası), 15., 30., 45., 60., 75. ve 90. dakikalarda olmak üzere 8 ayrı zaman diliminde yapılmıştır. BULGULAR: Ti den elde edilen veriler değerlendirilirken her bir grup içinde 8 ayrı zaman ölçümleri arasında anlamlı farklılık olup olmadığı aranmıştır. Halothan grubunda; indüksiyon öncesi ortalaması ile 30., 45., 60., 75. ve 90. dakikalarda ölçülen verilerin ortalamaları arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunmuştur. Enfluran grubunda; indüksiyon öncesi ortalaması ile 60., 75. ve 90. dakikalarda ölçülen verilerin ortalamaları arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunmuştur. İzofluran grubunda ise 8 ayrı zaman ölçümleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. T2 ve T& karşılaştırılmasında, her üç gruptada istatistiksel açıdan anlamlı farklılık saptanmamıştır. İnhalasyon anestezikleri, cilt ısı ölçüm yerlerinden elde edilen zamana bağlı ısı trendleri açısından birbirleri ile karşılaştırılmış ve istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunmamıştır. TARTİŞMA: Çalışmamızda halothan grubunda indüksiyon öncesi Ti ısısı ile indüksiyon sonrası 30. dakikadaki Ti ısısı arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Enfluran grubunda, indüksiyondan önceki ölçümler ile 60. dakikadaki ölçümler arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık oluşmaktadır İzofluran grubunda, özofagus probundan indüksiyon öncesi elde edilen veriler ile sonraki tekrarlayan ölçümlerden elde edilen veriler arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamışta: Çalışmamızda, merkezi ısı her üç gruptada daha önceki çalışmalarda ortaya konan değerlere kadar düşmemiştir. Bu nedenle merkezi ısı, ejfektör cevapların oluşmadığı eşikler arası mesafede kalmış ve termoregülatuvar vazokonstriksiyon oluşmamıştır. SONUÇ: Vücut ısısı anestezi indüksiyonunu takiben, redistribisyon fazı ile kompartmanlar arasında yer değiştirmiştir. Bu değişmenin hızı ve gücü, halotan > enfluran > izofluran şeklinde sıralanan inhalasyon anestezikleri ile belirlenmiştir.